အမည္မဲ့ ခံစားခ်က္

စိတ္ဆုိတာ ဖန္ဆင္းရွင္ပဲ
လူမေတြ႕ေပမယ့္ ပံုရိပ္ေတြသာ အနားမွာ ရွိရင္
ႏွစ္သိမ့္စရာ တစ္ခုေပါ့။

အေနေ၀းတာ ခဏတာမုိ႔
လက္တဲြရမယ့္ အခ်ိန္ေတြသာ မ်ားစြာ ရွိရင္
ေျဖသာစရာ တစ္ခုေပါ့။

အလြမ္းေတြ ေ၀ခ်ိန္မွာ
သူမရဲ႕ လြမ္းစိတ္ေတြက ကုိယ့္အနား ရစ္၀ဲရင္
ေက်နပ္စရာ တစ္ခုေပါ့။

ေမာင္ေစတနာ

Truth Love

ခ်စ္ပါတယ္
ျမတ္ႏုိးစြာ ဆုိခ်င္တယ္
ယံုတ၀က္ မယံုတ၀က္
မလုပ္ပါနဲ႔
႐ူးမုိက္စြာ ခ်စ္တာပါ။

စဲြလမ္းတယ္
မျမင္ရရင္ ႐ူးခ်င္တယ္
ေတာင့္တတာ
ေနတုိင္းကုိ
လြမ္းစိတ္နဲ႔ ခ်စ္တာပါ။

အႀကိမ္တစ္ေထာင္မက
ေျပာေနရလဲ
ရင္ထဲက စကားလံုးေတြ
မကုန္ခမ္းႏုိင္ေအာင္
ခ်စ္တာပါ ။

ငါ မင္းကုိ
ဘ၀တစ္ခုလံုးအတြက္
သိပ္ခ်စ္တယ္။

ေမာင္ေစတနာ

ေလးနက္မႈ

တစိမ့္စိမ့္ေတြးလုိ႔
ခ်စ္စိတ္ေတြေပၚ
ရင္ခုန္သံ စည္းခ်က္မ်ား
ရင္ခြင္မွာ လႈိင္းခတ္ေလာက္ေအာင္
ျမတ္ႏုိးတြယ္တာ ခ်စ္ရသူပါ။

အခ်စ္စစ္က မာနႀကီးလုိ႔
အထိမခံ ျဖစ္လုိ႔ေနလဲ
မင္းက ငါ့အတြက္
အခ်စ္ဦးမုိ႔
႐ူးေလာက္မတတ္ ခ်စ္ရသူပါ။

ငါ့ဘ၀အတြက္
တစ္ခုထဲေသာ အေရးပါမႈ
မင္းျဖစ္ေနလုိ႔
အရာအားလံုး
အ႐ႈံးေပးၿပီး ခ်စ္ရသူပါ။

ေမာင္ေစတနာ

အေပ်ာ္ဆံုးလူ

စံပယ္ႏွစ္ပြင့္
မင္းဆံႏြယ္ဆီ ယုယၾကင္နာ
ကုိယ္တုိင္ ဆင္ျမန္း
လုပ္ေပးရလုိ႔
ေက်နပ္ပီတိျဖစ္ရ၏။

ဤကဲ့သုိ႔ပင္ ႀကိမ္ဖန္မ်ားစြာ
လုပ္ပုိင္ခြင့္ေလး
ေပးသနားရင္
ဒီေလာကတြင္
အေပ်ာ္ဆံုး ငါ
လူသားတစ္ဦး ျဖစ္လိမ့္မည္။

ေမာင္ေစတနာ

အဓိပၸါယ္ေပါင္းမ်ားစြာ

အခ်စ္ဆုိတာ . . .
ေလအဟုန္နဲ႔ ယိမ္းႏဲြ႕စြာ
ပ်ံ၀ဲေနတဲ့
သိမ္းငွက္တစ္ေကာင္လား။

အခ်စ္ဆုိတာ . . .
တသြင္သြင္ ၾကည္လင္စြာ
စီးဆင္းေနတဲ့
စမ္းေခ်ာင္းပမာလား။

အခ်စ္ဆုိတာ . . .
အုပ္မႈိင္းမႈိင္း ထူထပ္စြာ
စိမ္းစုိေနတဲ့
ေတာအုပ္ပမာလား။

အခ်စ္ဆုိတာ . . . . . . .

ေမာင္ေစတနာ

အေပ်ာ္

ခ်စ္ပါတယ္ စကားလံုးေၾကာင့္
ရင္ခြင္တစ္ခုလံုး
ေျဗာင္းဆန္ရၿပီ။

မထင္မွတ္ပဲ ေပ်ာ္ရႊင္ရလုိ႔
မ်က္ရည္ပင္ မဆည္ႏုိင္
ငုိမိပါသည္။

ေျပာလာတာ ဟုတ္ေလလားဟု
နားကုိပင္ မယံုႏုိင္လုိ႔
ေတြးမိပါသည္။

အတုိင္းမသိ ၀မ္းသာမိ၍
ထုိစကားကုိ အႀကိမ္ႀကိမ္ၾကားဖုိ႔
ဒီတစ္ညျဖင့္
မအိပ္ေတာ့ၿပီ။

ေမာင္ေစတနာ

အိပ္မက္မဟုတ္ဘူး

သူမကုိ ခ်စ္တယ္လုိ႔
ဆုိလုိက္ေတာ့
တေလာကလံုးက ေရာင္စံုပန္းေတြ
ပြင့္ကုန္တယ္။

သူမက ရွက္လြန္းလုိ႔
ေခါင္းငံုလုိက္ေတာ့
ပြင့္လာတဲ့ ေရာင္စံုပန္းေတြ
ၿပံဳးကုန္တယ္။

အခ်စ္စစ္နဲ႔ ခ်စ္တာမုိ႔
ျပန္ခ်စ္ပါ ဆုိလုိက္ေတာ့
ၿပံဳးေနတဲ့ ပန္းေလးေတြ
ေခါင္းငံုသြားတယ္။

ပူျပင္းေတာက္ေလာင္ေနတဲ့
ေနမင္းႀကီးေတာင္
ၿပံဳးၿပံဳးႀကီး ၾကည့္လာတယ္။

အခ်ိန္အခါမဟုတ္
ျဖဴစင္တဲ့ ဆီးႏွင္းေတြ
ျဖာဆင္းလာတယ္။
ေအးျမတဲ့ ေလႏုေအးေတြ
တုိက္ခတ္လာတယ္။

တေလာကလံုး
ၾကည္လင္ၿပီး သာယာလာတယ္။

ဒီအခ်ိန္မွာ
သူမအနားမွာ ကၽြန္ေတာ္ ရွိေနတယ္။
ဒါဆုိ အိပ္မက္မဟုတ္ဘူးေပါ့။

ေမာင္ေစတနာ

ရတနာသူ

တန္ဖုိးႀကီးတဲ့ စကားမုိ႔
တန္ဖုိးထားကာ ေျပာမိတယ္
သက္ဆံုးတုိင္ ခ်စ္ပါ၏။

ပန္းတစ္ပြင့္လုိ လွတဲ့သူမုိ႔
ယုယစြာ ေျပာမိတယ္
ႏူးညံ့စြာ ခ်စ္ပါ၏။

သိမ့္ေမြ႕စြာ ယဥ္တဲ့သူမုိ႔
ျမတ္ႏုိးစြာ ေျပာမိတယ္
ရင္သိမ့္တုန္ ခ်စ္ပါ၏။

ငါစိတ္မွာ တန္ဖုိးျမႇင့္
အေလးထား ျမတ္ႏုိးမိလုိ႔
ေလးနက္စြာ ခ်စ္ပါ၏။

ေမာင္ေစတနာ

ကဗ်ာ

ခ်စ္သူနဲ႔ အတူ
ယွဥ္တဲြကာ သြားရရင္ျဖင့္
အတိုင္းမသိ ေပ်ာ္ရႊင္မိ
ဒီအေပ်ာ္ေတြ ပ်ယ္လႊင့္မွာျဖင့္
ရင္ထိတ္ကာ စုိးရိမ္ပါ၏။

ခ်စ္သူနဲ႔ အတူ
တူထုိင္ကာ စားရရင္ျဖင့္
အဆံုးမရွိ ၀မ္းသာမိ
ဒီ၀မ္းသာမႈ ေပ်ာက္ပ်က္မွာျဖင့္
ေသာကေပြ ရင္ေလးပါ၏။

ခ်စ္သူအနား
အၿမဲသာ ေနရရင္းျဖင့္
ပီတိအစံု ကန္႔သတ္မရွိ
ယုယပုိက္ေထြး ခ်စ္ေနပါ၏။

ေမာင္ေစတနာ

အမည္မဲ့

လႈပ္ရွားမႈတုိင္း
ရင္ကုိ လႈပ္ခတ္
ေငးေမာရၿပီ
ပန္းတစ္ပြင့္လုိ
လွတဲဲ့သူ။

စဲြလမ္းမႈ
စိတ္အစဥ္
ေမာဟုိက္ရၿပီ
လျပည့္၀န္းလုိ
ေအးခ်မ္းတဲ့သူ။

လွရက္သူမုိ႔
မ်က္၀န္းမွာ
အစဥ္သာေပၚ
တန္ဖုိးထားကာ
ခ်စ္ရတဲ့သူ။

ခ်စ္စိတ္ေတြ
တားဆီးမရ
စြန္႔လႊတ္အနစ္နာခံ
ေပးဆပ္ၿပီး
ခ်စ္သြားမယ့္သူ
ငါ . . . ။

ေမာင္ေစတနာ

သ႐ုပ္ေဆာင္

ရင္ခြင္မွာ
ကဲြအက္မႈက
မ်က္ႏွာမွာ လာေပၚၿပီ။

ဖံုးဖိမယ္
အၿပံဳးတုနဲ႔
ေပ်ာ္ရႊင္ဖြယ္ မ်က္ႏွာတု။

နာက်င္မႈ
ရင္အစံုကုိ
ပလာစတာနဲ႔ ကပ္။

မင္းေပ်ာ္ဖုိ႔
႐ုပ္ဖ်က္မယ္
အခုခ်ိန္မွာ ငါ့အျဖစ္က
အလြန္ေတာ္တဲ့
သ႐ုပ္ေဆာင္တစ္ေယာက္။

ေမာင္ေစတနာ

ရည္ရြယ္သူ

ဤဇမၺဴေလာက တစ္ခြင္တြင္
သူသာေလ အလွဆံုးေပမုိ႔
ခ်စ္လုိ႔ကုိ မဆံုးႏုိင္ပါ့။

ျမင္ေတြ႕သည့္ အရာမွန္သမွ်
သူ႔ကုိေလ မေက်ာ္ႏုိင္ၿပီမုိ႔
ျမတ္ႏုိးလုိ႔ မဆံုးႏုိင္ပါ့။

ကုိယ့္ခ်စ္သူ ရည္းစားေပမုိ႔
ေျမႇာက္စားကာ ေျပာေလသည္ဟု
ဆုိလုိလွ်င္ ဆုိပါေစေတာ့
ျမတ္ႏုိးစြာ အသည္းနင့္ေအာင္
ရည္မွန္းကာ ခ်စ္ရသူမုိ႔
သက္ဆံုးတုိင္ ခ်စ္ခ်င္ပါ၏။

ေမာင္ေစတနာ

လႊမ္းမုိးသူ

ေဆာင္းႏွင္းေတြက
ထူပိန္းစြာ က်လာၿပီ
အာ႐ုံမွာ ေပၚေနတဲ့
ငါ့ အလြမ္းေတြကုိ မဖံုးလႊမ္းႏုိင္ဘူး။

ေနေရာင္ျခည္က
လင္းလက္စြာ ျဖာဆင္းလာၿပီ
အာ႐ုံမွာ ေပၚေနတဲ့
မင္းပံုရိပ္ေလာက္ မလင္းလက္ႏုိင္ဘူး။

ညေနဆည္းဆာက
လွပစြာ ပံုေဖာ္ေနၿပီ
အာ႐ုံမွာ ေပၚေနတဲ့
မင္းမ်က္ႏွာေလာက္ မလွပႏုိင္ဘူး။

ဘယ္အရာမ်ားက
လွပသာယာ ေဖာ္ေဆာင္ေနလဲ
ငါ့ လြမ္းဆြတ္စိတ္
မင္းပံုရိပ္ႏွင့္ လႈပ္ရွားမႈက
အရာရာတုိင္းကုိ စုိးမုိးပါၿပီ။

ေမာင္ေစတနာ

ေလတံခြန္

ပစ္လႊတ္ခ်င္ခဲ့ေသာ
ခ်စ္သ၀ဏ္လႊာ ေလတံခြန္ေလး
ၾကာရွည္စြာ သိမ္းခဲ့ရ၏။

အခ်ိန္က်လုိ႔ ပစ္လႊတ္လုိက္ရာ
ျမတ္ႏုိးစြာ ခ်စ္ပါသည္
စာသားပါ ေလတံခြန္ေလး
၀ဲပ်ံကာ မင္းအနားဆီ။

မ်က္ေတာင္မခတ္တမ္း
ငါ ၾကည့္လုိ႔ေနၿပီ
ဘယ္အခ်ိန္ ဖမ္းဆုပ္ေလမလဲ
အခ်စ္ေလတံခြန္ကုိ။

ယံုၾကည္စြာ မင္းလက္ခံဖုိ႔
အေ၀းတစ္ေနရာမွ
ငါ မ်က္၀န္းက မ်က္ေတာင္မခတ္တမ္း
မင္း ျပန္ခ်စ္ဖုိ႔အေရး ရင္ေမာစြာျဖင့္
ေမွ်ာ္ၾကည့္ေန၏။

ေမာင္ေစတနာ

ေလးနက္မႈ(၂)

ခ်စ္တယ္ စကားလံုး
အဆက္မျပတ္ ေျပာမိရင္
စကားလံုးမ်ားက
ဧ၀ရက္ေတာင္ထက္ ျမင့္သြားမလား။

ခ်စ္တယ္ စကားလံုး
အဆက္မျပတ္ ရြတ္မိရင္
စကားလံုးမ်ားက
သမုဒၵရာထက္ က်ယ္သြားမလား။

ခ်စ္တယ္ စကားလံုး
အဆက္မျပတ္ ဖြင့္ဟမိရင္
စကားလံုးမ်ားက
စၾကၤာ၀ဠာထက္ ႀကီးမားသြားမလား။

မည္သုိ႔ပင္ဆုိေစ
ခ်စ္တယ္ . . . ။

ေမာင္ေစတနာ

ေလးနက္မႈ

ရင္ခြင္က
တဒိတ္ဒိတ္နဲ႔
စကားလံုး တစ္စံုေၾကာင့္
ႏွလံုးသားက
ခုန္ေနတယ္။

မ်က္၀န္းက
ျပာလဲ့လဲ့
စကားလံုး တစ္စံုေၾကာင့္
မ်က္၀န္းက
လင္းလက္ေနတယ္။

ပါးစပ္ဖ်ားက
တလႈပ္လႈပ္
စကားလံုး တစ္စံုေၾကာင့္
ဖြင့္ဟဖုိ႔
ႀကိဳးစားေနတယ္။

ကဲ
ေျပာလုိက္ၿပီ
စကားလံုး တစ္စံု။

ငါ မင္းကုိ
တစ္ဘ၀လံုးအတြက္
ခ်စ္တယ္။

ေမာင္ေစတနာ

႐ုိးရွင္းေသာ စကားမ်ား

မင္းကုိ ခ်စ္တယ္

ငါ့ရင္ထဲက ဆႏၵ
ေျပာခ်င္တယ္
တစ္ေန႔ တစ္ႀကိမ္။

မင္းကုိ ယုယမယ္

ငါ့ရင္ထဲက ဆႏၵ
လုပ္ေဆာင္မယ္
ေန႔ရက္အခ်ိန္တုိင္း။

မင္းေျပာတာ နားေထာင္မယ္

ငါ့ရင္ထဲက ဆႏၵ
ဂ႐ုစုိက္ကာ
နားေထာင္မယ္။

မင္းလက္ကုိ ဆုပ္ကုိင္ထားမယ္

ငါ့ရင္ထဲက ဆႏၵ
မလြတ္တမ္း
ၿမဲစြာ ဆုပ္ကုိင္ထားမယ္။

မင္းနဲ႔ ငါရဲ႕
ခ်စ္ႏွစ္ပတ္လည္ေန႔
တစ္သက္မေမ့
အမွတ္ရၿပီး
ခ်စ္ေနမယ္။

ေမာင္ေစတနာ

ယံုၾကည္ပါ

တစ္ဘ၀မွာ တစ္ခါသာ
ဆံုေတြ႕ရပါတဲ့
ကုိယ္တုိ႔ဘ၀ေတြရယ္။

ဆံုေတြ႕စဥ္ တစ္ဘ၀
တစ္ခဏေတာတြင္းမွာ
ၾကာျမင့္စြာ ခ်စ္ကာျဖင့္။

အုိေအာင္မင္းေအာင္
ေပါင္းဖုိ႔ရန္
ဆုေတြျဖင့္ ေတာင္းဖုိ႔ရာ။

မလုိပါ ဒီဆုမ်ား
သက္ဆံုးတုိင္ ခ်စ္ဖုိ႔ရယ္
ယံုၾကည္ပါ ဒီ ေမာင္ကုိ။

ခ်စ္ကာျဖင့္ ခ်စ္ေနမွာ
ၾကာျမင့္စြာ မနားတမ္း
ခ်စ္ေနမည့္ ေမာင္။

ေမာင္ေစတနာ

လြမ္းခ်င္း

လြမ္းစိတ္ေတြျဖင့္
ခ်စ္ေနမိသည္။

ခ်စ္စိတ္ေတြျဖင့္
တမ္းတမိသည္။

တမ္းတရင္းျဖင့္
ေမွ်ာ္ေနမိသည္။

ေမွ်ာ္ေနရင္းျဖင့္
ေတြ႕ခ်င္မိသည္။

ေတြ႕ခ်င္စိတ္ျဖင့္
လြမ္းေနမိသည္။

လြမ္းလြန္းလြန္လုိ႔
လြမ္းကာေနသည္။

ေမာင္ေစတနာ

အေ၀းတစ္ေနရာ

ဖြင့္ေျပာဖုိ႔ ႀကံစည္ကာပင္
ႏႈတ္က ဆံြ႕အ မိၿပီ။

တည္ၿငိမ္စြာ ျငင္းပယ္မွာျဖင့္
စုိးလွပါၿပီ။

ခ်စ္ရိပ္ပင္ မျမင္ရေသးခင္
မုန္းရိပ္ေတြ လာေနၿပီ။

အမုန္းေတြ မလုိခ်င္ၿပီမုိ႔
ရင္ခြင္တံခါးကုိ ပိတ္ထားကာရယ္
အေ၀းတစ္ေနရာကသာ
ေမွ်ာ္ကာေနေတာ့မည္။

ေမာင္ေစတနာ