ဟာ ....
ရင္ထဲ ဟာခနဲ ျဖစ္သြား၏။ အတန္ငယ္ မင္သက္ေနမိသည္။ ဒီျမင္ကြင္းကုိ မေမွ်ာ္လင့္ထားသည့္အတြက္ အခ်ိန္ေတာ္ေတာ္ၾကာ ေက်ာက္႐ုပ္တစ္႐ုပ္လုိ မင္သက္ေနမိသည္။
သူမေဘးတြင္ ေယာက်ာၤးေလး တစ္ေယာက္။ သူမ စကားလာေျပာသည့္တုိင္ မိမိႏႈတ္က စကားလံုးတစ္လံုး ထြက္ဖုိ႔ ေတာ္ေတာ္ ႀကိဳးစားရသည္။ ၿပိဳလဲက်ခ်င္ေနေသာ ခႏၶာကုိယ္ကုိ ထိန္းမတ္၍ အတတ္ႏုိင္ဆံုး စကားျပန္ေျပာ ျဖစ္သည္။ အသံက ထြက္မလာ။ မ်က္ရည္က က်ခ်င္လုိ႔ မ်က္ရည္က ၀ုိင္းေနၿပီ။
သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ လာတာေလ .. ။ သူမ က ေျပာရွာသည္။ သူမအေပၚ မိမိ၏ ယံုၾကည္မႈက အၾကြင္းမဲ့ပါ။ ယခု ျဖစ္ေနတာက မိမိ၏ သူမေပၚ ထားတဲ့ ခ်စ္စိတ္။ ေယာက်ာၤးေလး တစ္ေယာက္နားမွာပင္ မရွိေစခ်င္ေတာ့ေသာ မိမိ၏ စိတ္။
ညက ေတာ္ေတာ္ႏွင့္ မကုန္။ ရွည္လ်ားလုိက္တာ။ ကုတင္ေပၚမွာ ဟုိဘက္လိွမ့္လုိက္၊ ဒီဘက္လွိမ့္လုိက္ႏွင့္ အိပ္မေပ်ာ္။ မိမိျမင္ေတြ႕ခဲ့ေသာ ျမင္ကြင္းကုိ မ်က္လံုးထဲက မထြက္။ ငုတ္တုတ္ ထထုိင္လုိက္။ ျပန္လွဲလုိက္ျဖင့္ မုိးလင္းခဲ့ၿပီ။
တစ္နံနက္ခင္းလံုး အလုပ္လုပ္လုိ႔ မရ။ ျမင္ေတြ႕ခဲ့ေသာ ျမင္ကြင္းကုိ ႀကိဳးစား၍ ေဖ်ာက္ပစ္သည္။ မရ။ အရွင္ဘုရား တပည့္ေတာ္ကုိ ဒီျမင္ကြင္းမ်ဳိးကုိ ေတြ႕ေအာင္ ဘာလုိ႔ ဖန္တီးေပးရတာလဲ .. ေတြးရင္းႏွင့္ မ်က္ရည္ က်မိသည္။ မိမိကုိယ္ မိမိ ေဒါသျဖစ္မိသည္။ ငါ ေယာက်ာၤးျဖစ္ရဲ႕နဲ႔ မ်က္ရည္က်စရာ။ ျပစ္တင္မိသည္။
သူမ အသံၾကားရင္ေတာ့ နဲနဲေတာ့ ခံႏုိင္ရည္ ရွိမွာပဲဟု ေတြး၍ ဖုန္းဆက္လုိက္သည္။ သူမႏွင့္ ေျပာေနရင္းပင္ ၀မ္းနည္းလာသည္။ မ်က္ရည္က ၀ုိင္းလာ၏။ မ်က္ရည္က်လာၿပီ။ သူမ သိ၍ မျဖစ္။ ဖုန္းကုိ ခ်လုိက္မိသည္။ မ်က္ရည္က်ရင္းႏွင့္ပင္ ႏွလံုးက ေအာင့္လာသည္။ ေအာင့္ေနေသာ ရင္ဘတ္ကုိ လက္ျဖင့္ ဖိလုိက္သည္။ ေတာ္ေတာ္ ေအာင့္ေနသည္။ သူမကုိ စခ်စ္ကတည္းက ျဖစ္ေနေသာ ႏွလံုးေအာင့္ျခင္းပါ။ ႏွလံုးေရာဂါေတာ့ မရႏုိင္ေသးဘူး ထင္ပါ၏။ မိမိကုိယ္ မိမိ ပုိသိလာသည္။ သူမကုိ အသည္းနင့္ေအာင္ ခ်စ္ေနသည္ကုိ .......
ရင္ထဲ ဟာခနဲ ျဖစ္သြား၏။ အတန္ငယ္ မင္သက္ေနမိသည္။ ဒီျမင္ကြင္းကုိ မေမွ်ာ္လင့္ထားသည့္အတြက္ အခ်ိန္ေတာ္ေတာ္ၾကာ ေက်ာက္႐ုပ္တစ္႐ုပ္လုိ မင္သက္ေနမိသည္။
သူမေဘးတြင္ ေယာက်ာၤးေလး တစ္ေယာက္။ သူမ စကားလာေျပာသည့္တုိင္ မိမိႏႈတ္က စကားလံုးတစ္လံုး ထြက္ဖုိ႔ ေတာ္ေတာ္ ႀကိဳးစားရသည္။ ၿပိဳလဲက်ခ်င္ေနေသာ ခႏၶာကုိယ္ကုိ ထိန္းမတ္၍ အတတ္ႏုိင္ဆံုး စကားျပန္ေျပာ ျဖစ္သည္။ အသံက ထြက္မလာ။ မ်က္ရည္က က်ခ်င္လုိ႔ မ်က္ရည္က ၀ုိင္းေနၿပီ။
သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ လာတာေလ .. ။ သူမ က ေျပာရွာသည္။ သူမအေပၚ မိမိ၏ ယံုၾကည္မႈက အၾကြင္းမဲ့ပါ။ ယခု ျဖစ္ေနတာက မိမိ၏ သူမေပၚ ထားတဲ့ ခ်စ္စိတ္။ ေယာက်ာၤးေလး တစ္ေယာက္နားမွာပင္ မရွိေစခ်င္ေတာ့ေသာ မိမိ၏ စိတ္။
ညက ေတာ္ေတာ္ႏွင့္ မကုန္။ ရွည္လ်ားလုိက္တာ။ ကုတင္ေပၚမွာ ဟုိဘက္လိွမ့္လုိက္၊ ဒီဘက္လွိမ့္လုိက္ႏွင့္ အိပ္မေပ်ာ္။ မိမိျမင္ေတြ႕ခဲ့ေသာ ျမင္ကြင္းကုိ မ်က္လံုးထဲက မထြက္။ ငုတ္တုတ္ ထထုိင္လုိက္။ ျပန္လွဲလုိက္ျဖင့္ မုိးလင္းခဲ့ၿပီ။
တစ္နံနက္ခင္းလံုး အလုပ္လုပ္လုိ႔ မရ။ ျမင္ေတြ႕ခဲ့ေသာ ျမင္ကြင္းကုိ ႀကိဳးစား၍ ေဖ်ာက္ပစ္သည္။ မရ။ အရွင္ဘုရား တပည့္ေတာ္ကုိ ဒီျမင္ကြင္းမ်ဳိးကုိ ေတြ႕ေအာင္ ဘာလုိ႔ ဖန္တီးေပးရတာလဲ .. ေတြးရင္းႏွင့္ မ်က္ရည္ က်မိသည္။ မိမိကုိယ္ မိမိ ေဒါသျဖစ္မိသည္။ ငါ ေယာက်ာၤးျဖစ္ရဲ႕နဲ႔ မ်က္ရည္က်စရာ။ ျပစ္တင္မိသည္။
သူမ အသံၾကားရင္ေတာ့ နဲနဲေတာ့ ခံႏုိင္ရည္ ရွိမွာပဲဟု ေတြး၍ ဖုန္းဆက္လုိက္သည္။ သူမႏွင့္ ေျပာေနရင္းပင္ ၀မ္းနည္းလာသည္။ မ်က္ရည္က ၀ုိင္းလာ၏။ မ်က္ရည္က်လာၿပီ။ သူမ သိ၍ မျဖစ္။ ဖုန္းကုိ ခ်လုိက္မိသည္။ မ်က္ရည္က်ရင္းႏွင့္ပင္ ႏွလံုးက ေအာင့္လာသည္။ ေအာင့္ေနေသာ ရင္ဘတ္ကုိ လက္ျဖင့္ ဖိလုိက္သည္။ ေတာ္ေတာ္ ေအာင့္ေနသည္။ သူမကုိ စခ်စ္ကတည္းက ျဖစ္ေနေသာ ႏွလံုးေအာင့္ျခင္းပါ။ ႏွလံုးေရာဂါေတာ့ မရႏုိင္ေသးဘူး ထင္ပါ၏။ မိမိကုိယ္ မိမိ ပုိသိလာသည္။ သူမကုိ အသည္းနင့္ေအာင္ ခ်စ္ေနသည္ကုိ .......
ေမာင္ေစတနာ
2 ေယာက္က ဒီလုိျမင္တယ္:
ကၽြန္ေတာ္လဲဖတ္ျပီးကုိယ္ခ်င္းစားမိတယ္
ကၽြန္ေတာ္႕ရင္ဘတ္ၾကီးလဲေအာင္႕သြားတယ္ဗ်ာ
တကယ္ကုိယ္ခ်င္းစာမိပါတယ္အစ္ကုိ
ခ်စ္လြန္းေတာ႕လဲဗ်ာ
“ကိုယ္ကခ်စ္ရင္ပင္ပန္းတယ္”
ဆိုတဲ.စကားေလးတစ္ခုရွိတယ္
တကယ္ခ်စ္ရင္ခံစားမႈေတြက တားမရဘူး
Post a Comment