26.2.08

www.saitmon.blogspot.com

ႀကိဳက္ၾကမွာပါ။ စံုလင္စြာ ျပဳစုထားတာ အားက်စရာပါပဲ။ အင္တာနက္ အသံုးျပဳသူ အားလံုး စိတ္ေက်နပ္ က်မွာပါ။ သတင္း၊ ကဗ်ာ၊ အုိင္တီ၊ ေဆာင္းပါး၊ ဗီဒီယုိ၊ ဓါတ္ပံု၊ ကာတြန္း၊ ျမန္မာ့႐ုပ္ရွင္၊ ကုိးရီးယား႐ုပ္ရွင္၊ သီခ်င္း၊ အက္ေဆး ၀တၱဳတုိ၊ အခမဲ့ ေဆာ့၀ဲလ္မ်ား ကုိ စံုလင္စြာ ေတြ႕ရမွာပါ။ တစ္ခုေတာ့ သတိေပး ခ်င္ပါတယ္။ ႐ုပ္ရွင္ကား ေတြကုိ ၾကည့္ခ်င္ ရင္ေတာ့ proxy ေက်ာ္၀င္ ၿပီးမွ ၾကည့္လုိ႔ ရပါတယ္။ ဒီကေန ၀က္ဆုိက္ကုိ သြားႏုိင္ပါတယ္။
ေမာင္ေစတနာ

20.2.08

တခ်ိန္တုန္းက ရခုိင္႐ုိးမဆီ အပုိင္း(၃)

စတိတ္႐ႈိးစင္ လုပ္ၿပီး မီးစက္မီးေတြနဲ႔ သီခ်င္းဆုိေနတဲ့ ကရင္ေတြကုိ ေတြ႕ရ ေတာ့တယ္။ စတိတ္႐ႈိး လုပ္တဲ့ ေနရာက ရြာထဲမွာလဲ မဟုတ္ဘူး။ အနည္းငယ္သာ က်ယ္တဲ့ ကြင္းျပင္ ထဲမွာ။ ႐ႈိးစင္ရဲ႕ ပတ္၀န္းက်င္မွာ ကြမ္းယာ ဆုိင္ေတြ ပတ္ပတ္ လည္ပဲ။ ကြမ္းယာ ေရာင္းတာ ကလဲ ကရင္မေလးေတြ။ ကြမ္းယာ ဆုိင္ေတြမွာ ကရင္ေယာက်ာၤး ေလးေတြ ၀ိုင္းေနတယ္။ သီ္ခ်င္းဆုိ တာကုိ အားေပးတဲ့ လူရွိသလုိ။ ကြမ္းယာဆုိင္ မွာပဲ ၀ုိင္းေနတဲ့ ကရင္ေတြ လဲရွိတယ္။

ကၽြန္ေတာ္ အတြက္ေတ့ာ နည္းနည္း ထူးဆန္း ေနတယ္။ စတိတ္႐ႈိးစင္ ေပၚကုိ သီခ်င္းဆုိ ခ်င္တဲ့ လူတုိင္း တက္ဆုိလုိ႔ ရတယ္။ ကရင္မေလး ေတြေရာ၊ ကရင္ေလး ေတြေရာ ဆုိၾကပါတယ္။ သီခ်င္းဆုိတာ သိပ္ေကာင္း ၾကတယ္။ ကေလးေရာ လူႀကီးပါ သီခ်င္းဆုိ ေကာင္းတာ သိခဲ့ရတယ္။ ဂစ္တာ တီးခတ္တာ လဲ ေျပာစရာ မရွိပါဘူး။ ကရင္ေတြရဲ႕ ေပ်ာ္ရႊင္ပဲြ ဆုိတာကုိ သိခဲ့ရပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ အတြက္ေတာ့ သိပ္မေပ်ာ္ ခဲ့ရပါဘူး။ ကၽြန္ေတာ္က ကရင္စကားလဲ မေျပာတတ္၊ သီခ်င္းလဲ မဆုိတတ္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ အတြက္ ေနရာမရွိသလုိ ပါပဲ။ ကြမ္းယာဆုိင္နား သြားရေအာင္လဲ ကြမ္းယာမစား တတ္ေတာ့ ေပွ်ာ္စရာ မေတြ႕ဘဲ စိတ္ညစ္စရာသာ ျဖစ္ခဲ့ရပါတယ္။

ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ မိတ္ေဆြ ကရင္ေလး ျပန္တဲ့ထိ ပ်င္းရိေလးတဲြ စြာနဲ႔ ထုိင္ေနခဲ့ ရပါတယ္။ သူတုိ႔ ျပန္တဲ့အခ်ိန္က ညဥ္းေတာ္ေတာ္ နက္ခဲ့ပါတယ္။ အိမ္ျပန္ေရာက္ တဲ့အခါ ကၽြန္ေတာ္လဲ ခ်က္ခ်င္းပဲ အိပ္ေပ်ာ္သြား ခဲ့ပါတယ္။ ေနာက္တစ္ေန႔ ေရာက္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ ျပန္မယ္ဆုိၿပီး ကရင္ေလးကုိ ေျပာပါတယ္။ ကရင္ေလးက ေနပါအံုး ဆုိ ၿပီး တားပါတယ္။ သူတားလဲ မေနႏုိင္ေတာ့ပါ။ မိမိနဲ႔ အဆင္မေျပ တဲ့ေဒသမွာ ေနရတာ ဆုိေတာ့ ျပန္ခ်င္စိတ္ပဲ ရွိေနပါတယ္။ ကရင္ေလးက စက္ေလွဆိပ္ကုိ လုိက္ပုိ႔ပါတယ္။ အျပန္လမ္း ခရီးမွာေတာ့ အေတြးေတြ အမ်ားႀကီးနဲ႔ပါ။ အေတြ႕အႀကံဳ ရခဲ့တဲ့ မိမိရ႕ဲ အျဖစ္ကုိ ေတြးရင္ စက္ေလွနဲ႔ လုိက္ပါခဲ့ပါတယ္။

မိမိ သိပ္ေရာက္ခ်င္ ခဲ့တဲ့ ရခုိင္႐ုိးမ ကုိ ေရာက္ခဲ့တဲ့ စိတ္ေက်နပ္ မႈရခဲ့ပါတယ္။ အေ၀းက ၾကည့္ရင္ သိပ္လွ သိပ္ၾကည္ႏူးစရာ ေကာင္းတဲ့ ရခုိင္႐ုိးမ......အနီးကပ္ေရာက္ ေတာ့မွ ပင္ပန္းဆင္းရဲစြာ ျဖစ္ခဲ့ရတာ ကၽြန္ေတာ္ဘ၀မွာ ေမ့မရစရာ အျဖစ္အပ်က္ တစ္ခုျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ စာဖတ္သူ မ်ားကုိလဲ မိမိရဲ႕ ရခုိင္႐ုိးမ၊ ကရင္ေလးမ်ား၏ ဘ၀ကုိ သိရွိခံစားေစလုိတဲ့ အတြက္ ဘ၀အေတြ႕အႀကံဳမ်ား ေတြးမိရင္း . . . . ။


ေမာင္ေစတနာ

18.2.08

တခ်ိန္တုန္းက ရခုိင္႐ုိးမဆီ အပုိင္း(၂)

စားေသာက္ၿပီးလုိ႔ တစ္ေရးအိပ္မယ္ ႀကံကာရွိေသးတယ္။ မအိပ္နဲ႔ ေတာင္ေပၚ တက္မယ္လုိ႔ ကရင္ေလး ဘႀကီးက ေျပာတယ္။ တက္ေပါ့။ ေရာက္မွေတာ့ မထူးပါဘူးဆုိၿပီး လုိက္ခဲ့တယ္။ ေလွ်ာက္လုိက္ရတဲ့ လမ္းေတြ။ ေႏြရာသီ ဆုိေတာ့ ရာသီဥတုက ပူတယ္။ ေျမႀကီးေတြကလဲ နင္းလုိ႔မရေအာင္ ပူတယ္။ ေတာင္ေပၚ ေရာက္ေလေလ ပူေလေလ။ ျဖစ္ခ်င္ေတာ့ ဖိနပ္မပါဘူး။ ကရင္ေလး အိမ္ကထြက္တုန္းက ဘြတ္ဖိနပ္စီးေန တာကုိ သတိရမိတယ္။ ရြာခံျဖစ္ၿပီး ဘယ္သြားရင္ ဘာလုပ္ရမယ္ ဆုိတာ မေျပာေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ ဒုကၡေရာက္ ရတာေပါ့။ ေဒါသလဲ ထြက္မိတယ္။

ေတာင္ထိပ္ကုိ ေရာက္ဖုိ႔ ကရင္ေလး ဘႀကီးဦးေဆာင္မႈ နဲ႔ ေျဖးေျဖးခ်င္း တက္လာ ခဲ့တယ္။ ေတာင္လဲ တက္ရင္ ကရင္ေလး ဘႀကီးကုိ ဗဟုသုတ ရစရာေတြကုိ ေမးမိတယ္။ ဗမာေတြ နဲ႔ စကားေျပာဖုိ႔ စိတ္မပါတဲ့ ကရင္ေလး ဘႀကီးက ေမးသမွ် ေျပာျပလုိ႔ ေတာ္ေသးတယ္။ ေတာထဲတြင္ ဆင္႐ုိင္းေတြ ရွိေၾကာင္း၊ မုိးတြင္းဆုိရင္ ေတာင္ထိပ္ကုိ တက္လုိ႔မရေၾကာင္း၊ အခု ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ ေလွ်ာက္လာေသာ လမ္းမ်ားသည္ ေခ်ာင္းက်ေရအျဖစ္ စီးဆင္းသည့္ အတြက္ ေရႏွင့္ အတူ ေမွ်ာပါလာေသာ သစ္တုံး သစ္ေခ်ာင္းမ်ားသည္ အႏၱရာယ္ မ်ားေၾကာင္း၊ ထုိ႔ေၾကာင့္ မုိးတြင္းတြင္ ေတာင္ေပၚ တက္ရန္ မေျပာႏွင့္ ေတာင္ေျခ တြင္ပင္ မရပ္ရဲၾကေၾကာင္း ေျပာျပ၍ သိခဲ့ရပါတယ္။ ေနာက္ဆံုးေတာ့ ေတာင္ထိပ္ေပၚ ေရာက္လာတယ္။ ျမန္မာႏုိင္ငံရဲ႕ ထင္ရွား ေက်ာ္ၾကားတဲ့ နာမည္ႀကီးတဲ့ ရခုိင္႐ုိးမကုိ ေရာက္ခဲ့တယ္။

အေ၀းက လွမ္းၾကည့္ရင္ ႐ႈခင္း႐ႈကြက္ေတြနဲ႔ လွပေနေပမယ့္ ကုိယ္တကယ္ ေတာင္ေပၚ ေရာက္ေတာ့ ဘာမွ မခံစားႏုိင္တဲ့ အျပင္ ေနပူတာ၊ ေျမပူတာ ေတြကုိ ခံစားေနရလုိ႔ စိတ္ညစ္ ခဲ့ရတယ္။ ေျမပူေတြကုိ မနင္းႏုိင္လုိ႔ ေျပးလုိက္ နားလုိက္နဲ႔ ။ ေတာင္ထိပ္ေပၚမွာက အရိပ္ရတဲ့ သစ္ပင္ ေတာ္ေတာ္ရွားတာ အဲဒီက်မွ သိခဲ့ရတယ္။ လမ္းတစ္ေလွ်ာက္ ပူလြန္းသည့္ အတြက္ ေရမေလာက္သည့္ ျပႆနာပါ ျဖစ္လာေတာ့တယ္။ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ အတြက္ ေသာက္ေရသန္႔သည္ အေရးႀကီးသည္။ ေရကုန္သြားခဲ့ပါတယ္။ ကရင္ေလး ဘႀကီးက ေတာင္ထိပ္မွ ေခ်ာက္တစ္ခု အတြင္းသုိ႔ ဆင္းခဲ့တယ္။ ဟုိေရာက္ေတာ့ စမ္းေရေတြ စိမ့္ထြက္ေနတဲ့ စမ္းေရအုိင္ ေလးကုိ ေတြ႕ရတယ္။

ကရင္ေလးနဲ႔ ဘႀကီးကေတာ့ ေရဗူးေတြထဲကုိ စမ္းေရေတြ ျဖည့္ၿပီး ေသာက္ၾကတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ ကေတာ့ စိတ္သိပ္မသန္႔ဘူးေပါ့။ ၾကားဖူးတာက စမ္းေရ ေသာက္ရင္ ငွက္ဖ်ားျဖစ္တယ္ေလ။ သုိ႔ေပမယ့္ တကယ္တန္း ငတ္လာရင္ ေသာက္ရေတာ့ တာပါပဲ။ ၾကားဖူးတယ္ မဟုတ္လား။ ႀကိဳက္မရွက္၊ ငုိက္မရွက္၊ ငတ္မရွက္....ဆုိတာေလ။

အဲဒီ စမ္းေရတြင္းမွာပဲ ထုတ္ထည့္လာတဲ့ ထမင္းကုိ စားၾကတယ္။ စားေသာက္ၿပီး ပင္ပန္းစြာနဲ႔ လွဲၾက၊ အိပ္ၾကေပါ့။ နာရီအနည္းငယ္ ၾကာေတာ့ ကရင္ေလး ဘႀကီးက ကဲ ဆက္သြားစုိ႔...ဆုိၿပီး ဆက္ေလွ်ာက္ရ ျပန္ေရာ။ ကၽြန္ေတာ္ ဒီခရီးစဥ္တစ္ေလွ်ာက္လံုး ေတြးလာတာက ဒီေတာင္ေပၚကုိ ဘာရည္ရြယ္ခ်က္ နဲ႔လာတာလဲ။ ဘာအေၾကာင္းလဲ။ ကၽြန္ေတာ္ကုိ လုိက္ျပ ခ်င္တာ ဘာေတြလဲ...ဆုိတဲ့ အေတြးေတြ ၀င္လာတယ္။

ကၽြန္ေတာ္ အရမ္းပင္ပန္းေနတယ္။ ဘယ္လုိမွ ဟန္မေဆာင္ႏုိင္ေအာင္ပဲ။ ကရင္ေလးနဲ႔ ဘႀကီးကေတာ့ ပံုစံမပ်က္ပဲ။ သူတုိ႔ ေျခသလံုးေတြကလဲ ႀကီးလုိက္တာ လြန္းေရာ။ ဒီေလာက္ ေလွ်ာက္ေနမွေတာ့ ႀကီးၿပီးေပါ့ဟု ေတြးမိတယ္။ စမ္းေရတြင္း ကေန ေတာ္ေတာ္ ၾကာၾကာ ေလွ်ာက္လာ တဲ့အခါမွာ ကရင္ေလး ဘႀကီး ရည္ရြယ္တဲ့ ေနရာကုိ ေရာက္ပါေလေရာ။ ဒီေတာ့မွ သူ ဘယ္ကုိလာတာလဲ ဆုိတာ သိေတာ့တယ္။

ေႏြရာသီဆုိေတာ ေတာင္ေတြက ကတံုးေတြ ျဖစ္ေနတယ္။ အေ၀းက ကုိကုိတုိ႔ မမတုိ႔ ၾကည့္ေနတဲ့ ရခုိင္႐ုိးမက ေတာင္ကတံုး ေတြပါဆုိ ယံုမွာလား။ မယံုလဲ ေနေပါ့။ ဒီမွာေတာ့ ပင္ပန္း ႀကီးစြာနဲ႔ ေရာက္ခဲ့ ၿပီးၿပီ။ ကဲ ဆက္အံုးမယ္ေနာ္။ ေတာင္ကတုံး တစ္ခုကုိ ေရာက္သြားေတာ့ အဲဒီ ေတာင္ကတံုးမွာ ပဒတ္ဆာေတြ ေဖြးေနတာပဲ။ ပဒတ္ဆာကုိ သိတယ္ မဟုတ္လား။ ဟင္းရည္ ခတ္ေသာက္၊ ျပဳတ္သုတ္၊ လုပ္စားလုိ႔ ရတယ္ေလ။ ပဒတ္ဆာ မွန္း ပထမေတာ့ မသိဘူး။

ဘႀကီးက အနီးအနားမွာ ရွိတဲ့ ၀ါးပင္ေသးေလး ေတြကုိ ခုတ္ၿပီး ေပးတယ္။ ၀ါးေခ်ာင္း ေလးေတြ ထိပ္မွာ ခၽြန္ထားတယ္။ ၿပီးေတာ့ ကဲ တူးၾကေတာ့ .....အဲဒီ ၀ါးခၽြန္နဲ႔ ပဒတ္ဆာ ေတြကုိ တူးယူၾက။ ဘုမသိ ဘမသိနဲ႔ တူးရတယ္။ ဒီခရီးက ေျခတင္မဟုတ္ဘူး။ လက္ပါ နာလာတယ္။ ကၽြပ္ကၽြပ္အိတ္နဲ႔ သံုးအိတ္ ေလာက္ရတယ္။ ၿပီးေတာ့ ျပန္ခဲ့ၾကတယ္။ အျပန္လမ္းမွာ ေျခေတာက္ေတြကုိ မသယ္ခ်င္ေတာ့ဘူး။ မျပန္ရင္လဲ ေတာထဲ ေတာင္ထဲမွာ အိပ္ရမွာ ဆုိေတာ့ အားတင္းၿပီး ျပန္ခဲ့တယ္။

စမ္းေရေသာက္ရ၊ ေျခေထာက္ အေရၾကည္ ေပါက္ရ၊ လက္အရည္ၾကည္ ျဖစ္ရနဲ႔။ ကံမေကာင္းတဲ့ ခရီးစဥ္အျဖစ္ ကၽြန္ေတာ္ စိတ္ထဲမွာေတာ့ သတ္မွတ္ခဲ့တယ္။ ယာထဲကုိ ေရာက္ေတာ့ ညေန ၄ နာရီထုိးေနၿပီ။ အိမ္ျပန္ ေရာက္ေတာ့ မုိးေမွာင္ေနၿပီ။ ေရခ်ဳိး ထမင္း စားၿပီး ရြာထဲလဲ ေလွ်ာက္မလည္ေတာ့ဘဲ ပါတာစီတေမာ့ ေသာက္ၿပီး အိပ္လိုက္ ေတာ့တယ္။ ေနာက္တစ္ေန႔ ေရာက္ေတာ့ ကုိယ္ေတြ လက္ေတြ ကုိက္ေတာ့တာပဲ။ ညေရာက္ေတာ့ ကရင္ေလးက ေနာက္တစ္မ်ဳိး ဒုကၡေပးျပန္တယ္။ ေမွာင္ႀကီး မဲႀကီးထဲမွာ ေခ်ာင္း႐ုိးအတုိင္း ေလွနဲ႔ တစ္ျခားရြာကုိ သူ႕အေပါင္းအသင္းေတြနဲ႔ ေခၚသြားတယ္။

ဟုိေရာက္ေတာ့ ရြာကမ္းထိပ္မွာ ေမွာင္မဲေနတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ရဲ႕ ေၾကာက္တဲ့စိတ္ကုိ မ်ဳိသိမ့္ရင္း သူတုိ႔အဖဲြ႕နဲ႔ လုိက္ခဲ့တယ္။ သူတုိ႔ သြားတဲ့ လမ္းကလဲ ေတာလမ္း။ ေျမြပါး ကင္းပါး အႏၱရာယ္ကုိ မေၾကာက္မလန္႔ သြားၾကတယ္။ ရြာလည္လဲ ေရာက္ေရာ မီးစက္မီးေတြနဲ႔ ေပ်ာ္ပါးေနၾကတာကုိ ေတြ႕ရတယ္။

ေမာင္ေစတနာ

တခ်ိန္တုန္းက ရခုိင္႐ုိးမဆီ အပုိင္း(၁)

ရခုိင္႐ုိးမကုိ ေရာက္ဖူးတယ္ဆုိရင္ ဘယ္သူယံုမွာလဲ။ ေရာက္ခဲ့ဖူးပါတယ္။ လြန္ခဲ့ေသာ (၅)ႏွစ္ေလာက္ကပါ။ ကၽြန္ေတာ္အေဖ တာ၀န္က်တဲ့ ၿမိဳ႕မွာ ေက်ာင္းေနခ်ိန္ကေပါ့။ အဲဒီၿမိဳ႕ေလးက ႐ုံးစုိက္ၿမိဳ႕ေလဗ်။ ၿမိဳ႕လယ္ေခါင္ ဆုိတာ ေျခလွမ္းဆယ္လွမ္းေလာက္ ေလွ်ာက္ရင္ရတယ္။ သိပ္အေ၀းႀကီး သြားစရာမလုိဘူး။ အထက္တန္းေက်ာင္း တစ္ေက်ာင္းထဲ ရွိတယ္။ ၿမိဳ႕နယ္လက္ေအာက္ရဲ႕ ကရင္ရြာေတြကေန ကရင္မေလးေတြ လာေရာက္ေက်ာင္း တက္ၾကတယ္။ ေက်ာင္းဖြင့္ခ်ိန္ တစ္ခ်ိန္ပဲ အဲဒီၿမိဳ႕ေလးက စည္ကားတယ္။ အဲဒီၿမိဳ႕မွာ ကၽြန္ေတာ္ ႏွစ္ႏွစ္ေလာက္ ေနခဲ့ရတယ္။ ကုိးတန္း/ဆယ္တန္း တက္ခဲ့ရတယ္။ ေၾကျငာ၀င္ရအံုးမယ္။

ကရင္မေလးေတြက ေခ်ာတယ္ဗ်။ ကရင္မေလးေတြနဲ႔ ခ်စ္သူျဖစ္ရင္ မျပတ္ေစနဲ႔။ ဟီး ...ဟီး။ စကားကုိ ဆက္မယ္ေနာ္။ ေက်ာင္းကေတာ့ ေကာင္းပါတယ္။ သူ႕ရပ္သူဇာတ္နဲ႔ေပါ့။ ေက်ာင္းပိတ္ရင္ေတာ့ ၿမိဳ႕က ေျခာက္ကပ္ေနေတာ့တာပါပဲ။ ႐ုံး၀န္ထမ္းေတြပဲ ၿမိဳ႕မွာရွိတယ္။ ဒီလုိနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္လဲ ၉ တန္းၿပီးလုိ႔ ၁၀ တန္းေရာက္ခဲ့တာ ေပါ့ဗ်ာ။ ဆယ္တန္းစာေမးပဲြ ၿပီးလုိ႔ က်ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ရဲ႕ သူငယ္ခ်င္း ကရင္ေလးက သူ႔ရြာကုိ လုိက္လည္ဖုိ႔ ေခၚတယ္။ ကၽြန္ေတာ္လဲ ေမာ္တင္စြန္းကုိ မေရာက္မယ့္အတူတူ ကရင္ရြာပဲ လုိက္သြားတာ ေကာင္းတယ္ဆုိၿပီး လုိက္သြားခဲ့တယ္။

ဆယ္တန္းစာေမးပဲြ ေျဖတဲ့အခ်ိန္က ေမာ္တင္စြန္းဘုရားပြဲေတာ္ အခ်ိန္ေလ။ ကရင္ရြာကုိ ေရာက္ဖုိ႔ စက္ေလွ ၄ နာရီေလာက္ စီးရတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔လုိ ၿမိဳ႕သားအတြက္ေတာ့ ရြာက ထူးဆန္းသလုိ။ ရြာသားေတြ အတြက္ေတာ့ ၿမိဳ႕က ထူးဆန္းတယ္။ ရြာကုိ သြားရာ ေရလမ္းတစ္ေလွ်ာက္ ဟုိေငး ဒီေငးေပါ့။ ရြာေရာက္ေတာ့လဲ ရြာစဥ္တစ္ေလွ်ာက္ ရြာသားေတြရဲ႕ ဘ၀ကုိ ေလ့လာရင္ လုိက္လာခဲ့တယ္။

ေရာက္ပါၿပီ။ ပ်ဥ္းေတာင္အိမ္ ေကာင္းေကာင္း။ ေဘးညာ အကာကင္းမဲ့တဲ့ ပ်ဥ္းေတာင္အိမ္ႀကီး။ သစ္လံုးႀကီးေတြ ကုိ တုိင္ထူထားတယ္။ ေတာ႐ုံတန္႐ုံကားေတြ ၀င္တုိက္ရင္ေတာင္ ၿပိဳမယ့္အိမ္ မဟုတ္ဘူး။ အိမ္ေရာက္ေတာ့ သူ႕မိသားစုနဲ႔ မိတ္ဆက္ေပးတယ္။ သူ႕မိသားစုကလဲ ေအးေအးေဆးေဆး ေနပါဆုိတဲ့ စကားကလႊဲရင္ တစ္ျခား ဘာစကားမွ မေျပာေတာ့ဘူး။ ေဖာ္ေရြးတာေလ.....။ သူ႔သားနဲ႔ပဲ ကရင္စကားေတြ ေျပာေနတယ္။ ည(၆း၀၀) နာရီမွာ ထမင္းစားမယ္ဆုိၿပီး ေခၚတယ္။ ဟင္းက မွတ္မွတ္ရရပဲ....။ ဗမာၾကက္သားဟင္း။ ဗမာၾကက္ဆုိေတာ့ အ႐ုိးက မ်ားေနတယ္။ စားၿပီး ကရင္ေလးက ရြာထဲေလွ်ာက္လည္ဖုိ႔ ေခၚတယ္။ သူ႔မိသားစုကလဲ ကၽြန္ေတာ္ကုိ စကား မေျပာေတာ့ သူ႕နဲ႔ပဲ လုိက္ရေတာ့တာေပါ့။

ရြာထဲေရာက္ေတာ့လဲ ကၽြန္ေတာ္ရဲ႕ သူငယ္ခ်င္း ကရင္ေလးက သူ႕ရပ္သူ႕ရြာက အေပါင္းအသင္းေတြနဲ႔ပဲ စကားေျပာေနတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ကုိလဲ မိတ္ဆက္မေပးဘူး။ ေက်ာင္းမွာ တုန္းက ဗမာေတြနဲ႔ စကားေျပာ သေလာက္ သူ႕ရြာေရာက္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ကုိ အဖက္ေတာင္ မလုပ္ပါလားဟု ထင္မိသည္။

ကၽြန္ေတာ္ကုိ ဗီဒီယုိ႐ုံမ်ားကုိ ေခၚသြားတယ္။ ဗီဒီယုိ႐ုံဆုိတာကလဲ အိမ္ေပၚမွာ အေပၚစက္ ေအာက္စက္နဲ႔ ျပၾကတာပါ။ သီးျခား႐ုံ ေဆာက္ၿပီး ဖြင့္တာမဟုတ္ပါဘူး။ ရြာက ေတာ္ေတာ္ နိမ့္က်တယ္။ ရြာသားေတြကုိ ေလ့လာမိ သေလာက္ တစ္ေနကုန္ ငါးဖမ္းၿပီး ညေရာက္ရင္ ရလာတဲ့ ပုိက္ဆံကုိ ဗီဒီယုိၾကည့္၊ ကြမ္းစား၊ ရြာမွာရွိတဲ့ မိန္းကေလးေတြ အိမ္ကုိ မုန္႔ေတြ ၀ယ္ၿပီး လူပ်ဳိလွည့္ၾကတာ ကုိ ေတြ႔ရပါတယ္။ သူတုိ႔ လူပ်ဳိလွည့္တာက ကရင္မေလးေတြ အိမ္ကုိ သြားၿပီး လူပ်ဳိလွည့္တာပါ။ ကရင္မေလးေတြ မိဘေတြကလဲ ၾကည္ျဖဴၾကတယ္။

ပထမရက္ရဲ႕ ညမွာေတာ့ ဗီဒီယုိ႐ုံ၊ ကရင္မေလးေတြအိမ္နဲ႔ အခ်ိန္ကုန္ခဲ့ပါတယ္။ စိတ္ကေတာ့ သိပ္မေပ်ာ္ပါဘူး။ စိတ္ထဲမွာလဲ ထင္မိတယ္။ သူ႔တုိ႔က သူတို႔လူမ်ဳိးကလဲႊရင္ အဖက္မလုပ္တတ္ ပါလားလုိ႔။ ဟုတ္တယ္ေလ.....။ သူတုိ႔ ဘာသာ သူတုိ႔ စကားေတြပဲ ေျပာၿပီး ကၽြန္ေတာ္ကုိ ရွိတယ္လုိ႔ေတာင္ မထင္ၾကဘူး။ ဒီလုိနဲ႔ တစ္ညအိပ္ခဲ့တယ္။ ေနာက္တစ္ေန႔ေရာက္ေတာ့လဲ ကရင္ေလးအပါအ၀င္ သူ႔မိသားစုက ကၽြန္ေတာ္ကုိ စားဖုိ႔ ေခၚတာကလဲႊရင္ ဘာတစ္လံုးမွ စကားမေျပာဘူး။ မနက္ ၇ နာရီေလာက္က်ေတာ့ ကရင္ေလးက ယာထဲသြား မယ္ လုိက္ခဲ့လုိ႔ေခၚတယ္။ သူ႕ကေတာ့ ဘြတ္ဖိနပ္ေတြ၊ ဂ်င္းေဘာင္းဘီေတြ ၀တ္လုိ႔။ ကၽြန္ေတာ္က ဘာမွန္းညာမွန္းမသိေတာ့ ပုဆုိးနဲ႔ပဲ လုိက္ခဲ့တယ္။ ရြာကေန ယာထဲကုိ ေတာ္ေတာ္ၾကာတဲ့အထိ သြားရတယ္။

ၿမိဳ႕သားေတြ ေတာေရာက္ရင္ ဒုကၡေရာက္တယ္ဆုိတာ ဒါကုိေျပာတာေနမွာ။ ယာထဲေရာက္ေတာ့ ေတာင္ကမု ကေလးမွာ တဲထုိးထားတယ္။ တဲက ေျခတန္းရွည္တဲကုိ ေဆာက္ထားတယ္။ တဲရဲ႕ ေအာက္မွာ ၾကက္ေတြ ေမြးထားတယ္။ ပင္ပန္းလြန္းလုိ႔ ေရာက္ေရာက္ခ်င္း တဲေပၚမွာ ေမွာက္အိပ္လုိက္ရတယ္။ အခ်ိန္ကုိ ၾကည့္လုိက္ေတာ့ ေန႔လည္ ထမင္းစားခ်ိန္ေရာက္ေနၿပီ။ ကၽြန္ေတာ္ကုိ ၾကက္သားစားမလားလုိ႔ လာေမးတယ္။ ရပါတယ္။ အဆင္ေျပာသလုိလုပ္ပါလုိ႔ ျပန္ေျပာလုိက္တယ္။ သိပ္မၾကာဘူး တဲေအာက္က ၾကက္ျခံကုိ ဖြင့္ၿပီး ၾကက္တစ္ေကာင္ကုိ လႊတ္ေပးလုိက္တယ္။ ၾကက္ကလဲ ယာထဲကုိ ထြက္ေျပးလုိက္တာ တန္းေနတာပဲ။

စိတ္ကေတြးမိတယ္။ ဘာလုပ္တာလဲေပါ့။ ၾကက္ကုိ လႊတ္ေပးလုိက္တယ္ ဆုိေတာ့။ ဘာဟုတ္မလဲ။ ကရင္ေလးက ေလးခြနဲ႔ ၾကက္ကုိ လွမ္းပစ္တာ ၾကက္ေခါင္းကုိ သြားမွန္းပါေလေရာ။ ကၽြန္ေတာ္လဲ ခဏေလာက္ အံ့ၾသတဲ့စိတ္နဲ႔ မွင္သက္ေနမိတယ္။ ၾကက္က ခ်က္ေကာင္းကုိ မမွန္လုိ႔လား မသိဘူး။ ေအာ္ျမည္းရင္း ေျပးတုန္းပဲ။ ဒီမွာ ဇာတ္လုိက္က ၀င္လာၿပီ။ ကရင္ေလး ေမြးထားတဲ့ အမဲလုိက္ေခြးက သခင္ဘာလုပ္တယ္ ဆုိတာကုိ အလုိက္သိစြာနဲ႔ ၾကက္ေနာက္ကုိ လုိက္ပါေလေရာ။ မိပါတယ္။ ေခြးပါးစပ္မွာ တန္းလွန္းႀကီး ပါလာတယ္။

ကၽြန္ေတာ္ ဘ၀မွာ ဒီလုိအျဖစ္အပ်က္မ်ဳိးကုိ ပထမဆံုးနဲ႔ ေနာက္ဆံုးအႀကိမ္ ေတြ႕ခဲ့ရတာပါ။ ေၾသာ္.... ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ လူမ်ဳိးေတြ ပညာတတ္ဖုိ႔ လုိအပ္လာၿပီးလုိ႔ ေတြးမိခဲ့တယ္။ ပညာတတ္မွ ေကာင္းမႈနဲ႔ မေကာင္းမႈကုိ ခဲြျခားၿပီး အလုပ္ေတြ လုပ္ႏုိင္မွာေလ...။ ထားပါ...။ ေသသြားတဲ့ ၾကက္နဲ႔ ကရင္ေလး ဘႀကီး ေထာင္ဖမ္းလာတဲ့ ငွက္ကုိ ေရာခ်က္လုိက္တာ တအုိးႀကီးပဲ ဆုိပါေတာ့ဗ်ာ။ ကုသုိလ္ေတြ အကုသိုလ္ေတြကုိ မေတြးေတာ့ပဲ ဆာေလာင္ေနတဲ့ ၀မ္းတထြာအတြက္ အားရပါးရ စားေသာက္ခဲ့ပါတယ္။

ေမာင္ေစတနာ

http://www.softpedia.com/

ေဆာ့၀ဲလ္ပုိင္းကုိမွ စိတ္၀င္စားတဲ့ ကုိကုိေတြ အတြက္ပါ။ ေဆာ့၀ဲလ္မ်ဳိးစံုကုိ download လုပ္ယူႏုိင္ပါတယ္။ အားလံုး အခမဲ့ေတြပါ။ ေနာက္ဆံုးေပၚေတြကုိ အၿမဲတင္ေပးထားပါ။ ေဆာ့၀ဲလ္မ်ဳိးစံုေၾကာင့္ စိတ္ေက်နပ္မႈကုိ ရရွိမွာပါ။ ဒီ၀က္ဆုိက္ကုိ click လုပ္ၿပီး သြားႏုိင္ပါတယ္။
ေမာင္ေစတနာ

16.2.08

ၾကက္ဥနဲ႔ ျဖတ္ေက်ာ္ရမည့္ ေန႔ရက္မ်ား

ကၽြန္ေတာ့္ မိဘေတြက ၀န္ထမ္းေတြဆုိေတာ့ အၿမဲတမ္းေျပာင္းေရႊ႕တာ၀န္ ထမ္းေဆာင္ေနရတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ ေတာင္ ၿမိဳ႕နယ္ေပါင္း(၆)ၿမိဳ႕နယ္ေက်ာ္ ေလာက္မွာ ေက်ာင္းမ်ဳိးစံုကို တက္ခဲ့ၿပီးၿပီ။ တစ္မ်ဳိးေတာ့ ေကာင္းတယ္။ နယ္ေျမမ်ဳိးစံုေရာက္ဖူးတဲ့ အေတြ႕အႀကံဳေတာ့ရတယ္။ အခုလဲ လာပါၿပီ။ အေဖက ရာထူးတုိးနဲ႔ နယ္ေျပာင္းသြား တယ္။ အေမကလဲ အေဖရွိတဲ့ ၿမိဳ႕ကုိ လုိက္ေျပာင္းရမယ္။ ကဲ ကၽြန္ေတာ္တစ္ေယာက္တည္း က်န္ေတာ့တယ္။ ဒါဆုိ ကၽြန္ေတာ္ကုိ ဘယ္သူခ်က္ေကၽြးမွာလဲ။ ကၽြန္ေတာ္က ဟင္းဆုိဘာဟင္းမွ ခ်က္တက္တာမဟုတ္ဘူး။ ၾကက္ဥေက်ာ္ က လဲြရင္ေပါ့။

အခုလဲ အဲဒီၾကက္ဥအေၾကာင္းပဲ ေျပာမလုိ႔ပါ။ အေမကေတာ့ ပုဇြန္ေျခာက္အစပ္ေၾကာ္ ေၾကာ္ၿပီးထားခဲ့မယ္။ ပုလင္းႏွစ္ပုလင္းထဲ ထည့္ၿပီးထားခဲ့မယ္လုိ႔ ေျပာတယ္။ ေရွ႕ဆက္ ကၽြန္ေတာ္ ဘယ္လုိဟင္းေတြနဲ႔ စားေသာက္ရမယ္ဆုိတာ အခုထဲက ကၽြန္ေတာ္အေတြးထဲ ေရာက္ေနၿပီ။ ႐ုံးေနာက္က်တဲ့ရက္ေတြမွာ ညစာအျဖစ္ အေမေၾကာ္ေပးတဲ့ အစပ္ေၾကာ္ေလး စားေပါ့။

ဒါဆုိ ႐ုံးတက္တဲ့အခါ ၾကက္သားလား။ ၀က္သားလား။ မဟုတ္ပါဘူး။ အလြယ္ကူဆံုးနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္ အကၽြမ္းက်င္ဆံုးျဖစ္တဲ့ ၾကက္ဥေၾကာ္ေပ့ါ။ ဒါဆုိ ေနာက္ေန႔ေတြက် ေတာ့ေရာ။ ၾကက္ဥျပဳတ္ၿပီး သုတ္ေပါ့။ ဟ ဒါဆုိ ေနာက္တစ္ရက္အတြက္ေရာ။ ဒါလား...ၾကက္ဥဟပ္ပြိဳင္ေၾကာ္ ေပ့ါ။ ေနာက္တစ္ရက္...ေဆးဘဲဥ။ ဥ ေျပာင္းလုိက္ပီေနာ္။ ေနာက္တစ္ရက္.....ၾကက္ဥ ၾကက္သြန္နဲ႔ ေမႊေၾကာ္။ ဟီးဟီး....။ၾကက္ဥ ႏွစ္လံုးေမႊေၾကာ္။ ၾကက္ဥ တစ္ျခမ္းျပဳတ္ တစ္ျခမ္းေၾကာ္......။ ၾကက္ဥ.....ၾကက္ဥ... ...ၾကက္ဥ...........။

ေမာင္ေစတနာ

http://www.english4myanmar.com/

ကၽြန္ေတာ္ အဂၤလိပ္စာနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး ေလ့လာေနခဲ့တာ ၾကာပါၿပီ။ စာအုပ္ဆုိင္မ်ဳိးစံုကုိလဲ ေရာက္ၿပီးပါၿပီ။ စိတ္ႀကိဳက္စာအုပ္ေတြလည္း ၀ယ္ေနပါတယ္။ တဖက္ကလဲ 0nline ကေန မွတ္သားစရာေလးမ်ား၊ အသံုး၀င္စရာအဂၤလိပ္စာမ်ားကုိ ရွာေဖြခဲ့တာ လနဲ႔ခ်ီေနပါၿပီ။ ရွာေပမယ့္လဲ မေတြ႕ခဲ့ပါဘူး။ မေန႔ကမွ ကၽြန္ေတာ္ရဲ႕မိတ္ေဆြ အစ္ကုိႀကီးကုိရဲျမင့္ကုိ လွမ္းေမးလုိက္မိတယ္။ ကုိရဲျမင့္ေရ အဂၤလိပ္စာနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ၀က္ဆုိက္ေလးမ်ား မရႏုိင္ဘူးလားဗ်ာ။ ကုိရဲျမင့္က ေပးလုိက္ပါတယ္။ ဒီ၀က္ဆုိက္ကုိ။ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔လုိ အဂၤလိပ္စာေလ့လာခ်င္တဲ့ လူငယ္၊ လူႀကီးေတြအတြက္ သိပ္အသံုး၀င္ပါတယ္။ အားလံုးႀကိဳက္ၾကမွာပါ။ download လုပ္ခ်င္တဲ့ လူေတြအတြက္လဲ အဆင္ေျပမွာပါ။ သိပ္ေကာင္းတဲ့ အဂၤလိပ္စာအုပ္ေတာ္ေတာ္ မ်ားမ်ားကုိ စုေဆာင္းထားပါတယ္။ ဒီ၀က္ဆုိက္ကုိ ျပဳလုပ္တည္ေထာင္တဲ့ သူကုိ ေက်းဇူးတင္မိပါတယ္။ အားလံုးလဲ ဖြင့္ၾကည့္မိရင္ ကၽြန္ေတာ္ထက္ ေက်းဇူးတင္ၾကမွာပါ။ ဒီ ၀က္ဆုိက္ပုိင္ရွင္က user ေတြအေပၚမွာ ေတာ္ေတာ္ ေစတနာထားတာ သိရမွာပါ။ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ ဒီ၀က္ဆုိက္ကုိ ျပဳလုပ္တဲ့ phil.sm.mdy@gmail.com ကုိ ေက်းဇူးတင္ေၾကာင္း ေျပာၾကားလုိပါတယ္။ (ဒီ၀က္ဆုိက္ကုိ ၫႊန္ျပေပးတဲ့ ကၽြန္ေတာ္ရဲ႕အစ္ကုိႀကီး ကုိရဲျမင့္ကုိလဲ ရင္ထဲမွ လႈိင္လဲွစြာ ေက်းဇူးတင္ရွိပါေၾကာင္း ေျပာၾကားလုိပါတယ္။) ကၽြန္ေတာ္ကလဲ ဒီ၀က္ဆုိက္ ထက္ၿပီး ၫႊန္လုိက္ပါတယ္။ ၾကည့္႐ႈ႕အားေပးရင္ အသံုး၀င္ႏုိင္ၾကပါေစ။ ဒီကေန ၀က္ဆုိက္ကုိ သြားႏုိင္ပါတယ္။
ေမာင္ေစတနာ

11.2.08

ခႏီၱစ (သည္းခံျခင္း)

သည္းခံျခင္းနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ဖတ္ဖူးတာေလးပါ။ ရယ္စရာလဲေကာင္းတယ္။ တစ္ခါက ဘုန္းႀကီးတစ္ပါးဟာ သူ႔ရြာမွာ တရားပဲြျပဳလုပ္တယ္။ အဲဒီတရားပဲြမွာ ခႏီၱစဆုိတဲ့ တရားကုိ ေဟာၾကားတယ္။ ဘုန္းႀကီးက တရားေဟာအရမ္း ေကာင္းေတာ့ ရြာသားေတြမွာ ၿငိမ္ေနတာပဲဆုိပဲ။ တရားက အရွိန္တက္ေလေလ တရားနာပရိတ္သတ္မ်ားရဲ႕ အသံက ၿငိမ္က်သြားေလေလ ျဖစ္ေနတယ္။ တရားလဲ ၿပီးသြားေရာ တရားနာပရိတ္သတ္ေတြက ဘုန္းဘုန္းဘုရားကုိ ကန္ေတာ့လုိက္ၾကတာ ဖင္ကုိေထာင္ေနတာဘဲ။ တရားေဟာ အရမ္းေကာင္းေတာ့ အရမ္းၾကည္ညိဳၿပီးေလ။ အဲဒီေန႔က ဘုန္းဘုန္းရဲ႕ ခႏီၱစတရားက ရြာထဲမွာ ျပန္႔သြားတယ္။ ဘုန္းဘုန္းတရား ေကာင္းတယ္၊ ေကာင္းတယ္ေပါ့။ တရားမနာရတဲ့ လူေတြကလဲ နာခ်င္လာၾကတယ္။

ေနာက္တစ္ေန႔ေရာက္ေတာ့ ဆရာေတာ္ဘုရားက ဆြမ္းဘုန္းခ်ိန္ေရာက္လုိ႔ ဆြမ္းဘုန္း ေနတယ္။ အဲဒီမွာ တရားမနာလုိက္ရတဲ့ ဒါယကာ၊ ဒါယကာမေတြေရာက္လာတယ္။ အရွင္ဘုရား တပည့္ေတာ္တုိ႔ ဆရာေတာ္ဘုရားရဲ႕ ခႏီၱစတရားကုိ မနားလုိက္ရလုိ႔ ထပ္ေဟာေတာ္မူပါလုိ႔ ေလွ်ာက္တင္ၾကတယ္။ ဆရာေတာ္ဘုရားကလဲ ဆြမ္းစားေနရင္း တန္းလန္းနဲ႔ တရားေဟာရရွာတယ္။ ဒါယကာ၊ ဒါယကာမေတြကလဲ အလုိက္မသိၾကဘူး။ တရားနာခ်င္တဲ့ စိတ္နဲ႔ ဘုန္းႀကီးဆြမ္းစားေနမွန္းမသိၾကေတာ့ဘူး။ ဆရာေတာ္ဘုရားကလဲ သည္းခံၿပီး ေဟာေတာမူတယ္။ အဲဒါနဲ႔ တရားလဲၿပီးေရာ ဆရာေတာ္ဘုရားကုိ ကန္ေတာ့ၿပီး ျပန္သြားၾကတယ္။

ဘုန္းႀကီးလဲ နာရီကုိ ေမာ့ၾကည္လုိက္ေတာ့ အခ်ိန္က(၁၁း၃၀)ရွိေနၿပီး။ ဒါနဲ႔ စားလတ္စ ဆြမ္းကုိ ဆက္ဘုန္းတယ္။ ႏွစ္မိနစ္ေလာက္အၾကာမွာ ဒါယကာတစ္ေယာက္ ထပ္ေရာက္ လာတယ္။ အထက္ကအတုိင္းဘဲ ခႏီၱစတရားကုိ ေဟာဖုိ႔ ေလွ်ာက္ထားတယ္။ ဆရာေတာ္ စားလတ္စ ဆြမ္းက ရပ္ၿပီး ေဟာေတာမူတယ္။ ဒီလုိနဲ႔ လာလုိက္ ျပန္သြားလုိက္နဲ႔ ေလးအုပ္စုေလာက္ျဖစ္သြားတယ္။ ေလးခါေလာက္ တရားေဟာလုိက္ရတယ္။ ဆြမ္းကလဲ ေျခာက္ကပ္ေနၿပီ။ ဆြမ္းဟင္းေတြလဲ ေအးကုန္ၿပီေပါ့။ နာရီၾကည့္လုိက္ေတာ့ (၁၂)နာရီနဲ႔ (၅၅)မိနစ္ျဖစ္ေနၿပီ။ ၁၂ နာရီေက်ာ္ရင္ ဆြမ္းငတ္ၿပီေလ။ ေဒါသက ထြက္စျပဳေနၿပီ။

သိပ္မၾကာဘူး ဒါယကာတစ္ေယာက္တည္း ေရာက္လာတယ္။ ဆရာေတာ္ဘုရား တပည့္ေတာ္ကုိ သည္းခံျခင္း တရားေလး ေဟာၾကားေတာ္မူပါ။ အိမ္က မိန္းမက အၿမဲျပႆနာရွာေနေတာ့ သိပ္သည္းခံခ်င္တဲ့ စိတ္မရွိေတာ့ဘူး ျဖစ္ေနပါတယ္ဘုရား။ ဒါေၾကာင့္ သည္းခံႏုိင္ေအာင္ တရားခ်ီးျမႇင့္ေတာ္မူပါဘုရားလုိ႔လဲ ေလွ်ာက္တင္ေရာ ဘုန္းႀကီးရဲ႕ ထြက္စျပဳေနတဲ့ ေဒါသက အထြဋ္အထိပ္ကုိ ေရာက္ရွိသြားတယ္။ တယ္...ဒီဒါယကာႏွယ္ သည္းခံျခင္းဆုိတဲ့ တရားကုိ ဒီေလာက္ေတာင္မသိရဘူးလား ....ဆုိၿပီး ေဘးမွာရွိတဲ့ လက္ေဆးခြက္နဲ႔ ပစ္ေပါက္လုိက္တာ ဒါယကာလဲ ထိပ္ကဲြၿပီ တခ်ဳိးတည္းလစ္ေျပးပါေတာ့တယ္။

ဒါပါဘဲ ဘုန္းႀကီးေတာင္ ၄/၅ ခါေလာက္ဘဲ သည္းခံႏုိင္ရင္ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ ႐ုိး႐ုိးလူေတြက ဘယ္အတုိင္းအတာထိ သည္းခံႏုိင္မွာလဲ။ ဒါေပမယ့္ သည္းခံေပါ့ဗ်ာ.....။

ေမာင္ေစတနာ

1.2.08

www.minwai85.blogspot.com/

ဒီဘေလာ့ဘ္ေလးက ဘာသာေရးကုိ စိတ္၀င္စားတဲ့ user ေတြ အတြက္ပါ။ အျပည့္အစံုႀကီးမဟုတ္ေတာင္ ၀ိပသာနာနဲ႔ ပတ္သက္ရင္ ဆရာေတာ္ႀကီးေတြရဲ႕ တရားေတာ္ VCD ေတြကုိ ရႏုိင္ပါတယ္။ download လုပ္ယူႏုိင္ပါတယ္။ တရားေခြေတာ္ေတာ္ စံုစံုလင္လင္ရွိပါတယ္။ နိဗၺာန္အတြက္ ကၽြန္ေတာ္လည္း တစ္ဖက္တစ္လမ္းကေန လမ္းေၾကာင္းခင္းေပးပါတယ္။ အားလံုး နိဗၺာန္ကုိ မ်က္ေမွာက္ျပဳႏုိင္ၾကပါေစ။

ေမာင္ေစတနာ